การลงทุนทำธุรกิจ "เสริมสวย"

เพื่อเป็นอาชีพที่มั่นคงในยุคเศรษฐกิจตกสะเก็ด

นิยามธุรกิจ

      ธุรกิจเสริมสวย (ตัดผม) เป็นการให้บริการ ตัดผม ทั้งบุรุษและสตรีครอบคลุมถึง การออกแบบทรงผม ตัดผม สระผม ซอยผม ย้อมผม และการ เสริมสวย อื่นๆ โดยเน้น การตกแต่งร้าน เข้ากับสมัยนิยม

จำนวนธุรกิจ


      ปัจจุบัน มีจำนวนประมาณ 200,000 แห่ง ในจำนวนนี้มีไม่ถึง 10 % ที่มีการแจ้งขออนุญาตประกอบกิจการและการจดทะเบียนพาณิชย์/ทะเบียนนิติบุคคล   จากข้อมูลของสำนักบริการข้อมูลธุรกิจ กรมพัฒนาธุรกิจการค้าซึ่ง ปี 2546 พบว่ามี ร้านเสริมสวย ที่จดทะเบียนเพียง 479 แห่ง

ขนาดธุรกิจ

     แบ่งออกเป็น 3 ขนาด คือ

ธุรกิจขนาดเล็ก หรือ ธุรกิจรายย่อย ซึ่งมี เก้าอี้ทำผม ไม่เกิน 4 เก้าอี้ มีจำนวนร้อยละ 60

ธุรกิจขนาดกลาง หรือ SMEs ซึ่งมี เก้าอี้ทำผม ตั้งแต่ 4 – 10 เก้าอี้   มีจำนวนร้อยละ 30

ธุรกิจขนาดใหญ่ ซึ่งมี เก้าอี้ทำผม ตั้งแต่ 11 เก้าอี้ขึ้นไป มีจำนวนร้อยละ 10

มูลค่าตลาดภายในประเทศ

            จากผลการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติและการประมาณการพบว่าธุรกิจ เสริมสวย ในปี 2545 และ 2546 มีมูลค่าตลาดภายในประเทศถึง 5,051 และ 5,070 ล้านบาทตามลำดับ

รายละเอียดการลงทุน

      ค่าใช้จ่ายสำหรับการลงทุนเริ่มต้นจะแตกต่างกันตามขนาดและลักษณะของกิจการจากข้อมูลเฉลี่ยของการสำรวจการลงทุนเริ่มต้นของผู้ประกอบธุรกิจ จำแนกเป็น

- ตกแต่งอาคาร เฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้สำนักงาน อัตราส่วนร้อยละ 45

- เครื่องมือและอุปกรณ์ในร้านตัดผม อัตราส่วนร้อยละ 17 ประกอบด้วย

เครื่องอบไอน้ำ เครื่องอบผมไดร์เป่าผม กรรไกรตัดผม ปัตตาเลี่ยน เป็นต้น

- เงินทุนหมุนเวียน อัตราส่วนร้อยละ 38 ส่วนใหญ่เป็นค่าใช้จ่ายในการ

ซื้อวัสดุสำหรับบริการลูกค้า เงินเดือนพนักงาน ค่าน้ำประปา ไฟฟ้า เป็นต้น

อัตราผลตอบแทนทางการเงิน

      ขึ้นอยู่กับขนาดของกิจการ ทำเลที่ตั้ง และความสามารถในการบริหารธุรกิจ ข้อมูล

เฉลี่ยจากการสำรวจ ผู้ประกอบการมีอัตรากำไรสุทธิต่อรายรับ ร้อยละ 18.24 กำไรสุทธิต่อเงินลงทุน ร้อยละ 48.07 ต่อปี โดยมีระยะเวลาคืนทุนประมาณ 1.8 ปี 
 

กรณีที่มีพนักงานตั้งแต่  2  คนขึ้นไปเจ้าของร้านต้องทำบัตรประกันสังคมให้แก่ลูกจ้าง ณ สำนักงานประกันสังคม 
 
จัดหาพนักงานให้บริการ 

ตกแต่งและจัดหาอุปกรณ์ 
 
หาทำเลที่ตั้งกิจการ

ขั้นตอนการประกอบธุรกิจเสริมสวย

ติดต่อเช่า / ซื้อ  สถานที่ 
 
 
1. ขอใบอนุญาตประกอบกิจการ

2.   ขอใบอนุญาตประกอบกิจการ    อันเป็นอันตรายต่อสุขภาพและเป็นที่น่ารังเกียจ (กรณีมีการแต่งเล็บ / แคะหู)

3.  เสียภาษีป้าย                                ณ สำนักงานเขตเทศบาล     สุขาภิบาล องค์การบริหารส่วนตำบล (ที่กิจการตั้งอยู่)

4.    ยื่นขอเป็นผู้มีบัตรประจำตัวผู้เสียภาษีอากร  ณ สรรพากรพื้นที่  (ที่กิจการตั้งอยู่)

5.   จดทะเบียนพาณิชย์ หรือทะเบียนนิติบุคคล  ณ สำนักพัฒนาธุรกิจการค้า (ที่กิจการตั้งอยู่) หรือ สำนักจดทะเบียนธุรกิจ  กรมพัฒนาธุรกิจการค้านนทบุรี 
 
 วิเคราะห์ข้อดี ข้อด้อย โอกาส และอุปสรรค

      ข้อดี

1.       เป็นธุรกิจที่ไม่ซับซ้อน สามารถเปิดกิจการได้ทันทีหากมีเงินลงทุน

2.       ลงทุนต่ำ เครื่องมืออุปกรณ์ไม่แพง และสามารถหาซื้อง่าย

3.       เป็นธุรกิจที่ต้องใช้วิชาชีพและประสบการณ์การทำงานเฉพาะด้าน

      ข้อด้อย

1.       ช่างฝีมือดี มีใจรักการให้บริการค่อนข้างหายาก และมีอัตราการเปลี่ยนงานสูง

2.       ช่างเสริมสวยทำงานด้วยอารมณ์ การควบคุมคุณภาพของงาน และการบริหารบุคลากรจึงเป็นไปอย่างลำบาก

3.       ทำเลที่ตั้งที่ดี มีอัตราค่าเช่าสูง ทำให้เป็นภาระต่อผู้ประกอบการ ขนาดกลางและขนาดย่อม       

      โอกาส

1.       เป็นบริการที่ประชาชนทุกเพศทุกวัย มีความจำเป็นต้องใช้บริการ

2.       ผู้ใช้บริการให้ความสำคัญกับบุคลิกภาพและการแต่งตัวมากขึ้น ทำให้พิถีพิถันในการเลือกใช้บริการร้านที่สามารถให้บริการที่ดี

3.      ร้านขนาดเล็กและขนาดกลาง สามารถตั้งอยู่ย่านชุมชนที่ไม่ใหญ่นัก

4.       ชาวต่างชาติไม่สามารถประกอบอาชีพตัดผมได้โดยเสรี

      อุปสรรค

1.       ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ มีผู้ตกงานเป็นจำนวนมาก ทำให้สูญเสียลูกค้าที่มีกำลังซื้อสูง

2.       มีการแข่งขันสูง เนื่องจากสามารถประกอบกิจการได้โดยง่าย

3.       ในย่านที่สำคัญและในศูนย์การค้า หาสถานที่ตั้งยากและอัตราค่าเช่าสูง

สรุป

      ธุรกิจเสริมสวยเป็นธุรกิจที่ได้รับความสนใจทั้งจากนักลงทุนใหม่ที่ไม่มีความรู้และ ประสบการณ์ในด้านการทำผมมาก่อนเลย  และผู้ที่ผ่านการเรียนวิชาชีพเสริมสวยแล้วอยากจะเป็นเจ้าของกิจการ เพราะเป็นธุรกิจที่ไม่มีความซับซ้อนและไม่มีกฎหมายควบคุม จึงสามารถเปิดดำเนินกิจการได้โดยง่าย อีกทั้งยังเป็นธุรกิจที่สามารถสร้างรายได้อย่างเป็นกอบเป็นกำหากได้ทำเลที่ตั้งกิจการที่ดี

จากการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติในปี 2545 พบว่าธุรกิจเสริมสวยสามารถสร้างรายได้ภายในประเทศกว่า 5 พันล้านบาท และมีอัตราการเติบโตร้อยละ 3 ต่อปี  นับเป็นธุรกิจที่มีศักยภาพสูงสามารถสร้างเม็ดเงินให้กับประเทศได้อีกมหาศาล แต่เนื่องจากขาดการดูแลควบคุมจากภาครัฐมานานทำให้เกิดปัญหาสั่งสมมากมายในธุรกิจนี้

อาทิ หลักสูตรการเรียนการสอนวิชาชีพเสริมสวยที่ไม่ได้มาตรฐาน ไม่มีการจัดสอบบัตรประจำตัววิชาชีพช่าง ซึ่งทำให้ประชาชนได้รับบริการที่ไม่เป็นธรรมจากช่างเสริมสวยที่ฝีมือไม่ได้มาตรฐาน การขาดความรู้ด้านระบบบริหารจัดการที่ดี และการวางแผนธุรกิจ ทำให้ผู้ประกอบธุรกิจเสริมสวยร้อยละ 90 ซึ่งเป็นผู้ประกอบธุรกิจรายย่อย มีอัตราการเปิดและปิดกิจการเป็นไปอย่างรวดเร็วไม่สามารถดำเนินกิจการอยู่ได้อย่างยั่งยืน และธุรกิจไม่สามารถเติบโตได้อย่างที่ควรจะเป็น   

ข้อมูล :   ส่วนส่งเสริมพัฒนาธุรกิจบริการ  พฤศจิกายน 2548